Werken tot we erbij neervallen

Wat een week toch weeral! De eerste werkweek na veertien dagen Paasvakantie. Mijn trouwe volgers – moest ik die al hebben – vragen zich waarschijnlijk al sinds vanmorgen af waar mijn post bleef! Wel…

Een lekker volle agenda zorgde voor weinig tijd om te niksen op school. Na twee weken vakantie is het echt wel nodig om maandag even de schroeven aan te vijzen en de verschillende regels van onze klas nog eens te overlopen. Wat een drukke dag (23 uitgeslapen kinderen bomvol energie…) met nog eens een half uurtje huiswerkklas achteraf. Needless to say, ik was pompaf na die eerste werkdag! Gelukkig verliep de rest van de week wat vlotter!

Zaterdag was er ook geen tijd om te ontspannen, om 10u werden we alweer op school verwacht, want het was tijd voor ons schoolfeest (de “Berendag”). Hoewel dit mijn tweede jaar op deze school is, was het toch de eerste keer voor mij – vorig jaar was ik namelijk in bevallingsverlof. En aangezien de kleine pruts nog onder de 3kg zat en ik overbeschermend ben was, vond ik het veiliger om toch maar niet een hele dag buiten rond te lopen, tussen alle mogelijk zieke kindertjes…

Het was een heel geslaagde dag! Elk jaar wordt er met een thema gewerkt, jullie mogen zelf raden wat het dit jaar was:

Berendag 2016

Om 18u keerden we de laatste ouders en sympathisanten – op een vriendelijke manier – de “Bear Ranch” uit en begonnen we aan de opruim. Een uurtje later was alles weer spic en span, dankzij de inzet van alle juffen, meesters en vrijwilligers. Maar opnieuw was ik doodop en om 20u lag ik al te ronken op de zetel! Het weekend is voor mij normaal een moment waarop ik kan ontspannen, rusten en opladen om de volgende week door te komen en heel mijn zaterdag was er al aan…

Gelukkig is er ook nog een zondag (HALLELUJA). Kleine Man was er – zoals gewoonlijk – rond half 7, maar na zijn ontbijtje kon hij nog wel een dutje gebruiken – gelukkig, want ik ook. Voor de rest hebben we een redelijk normale zondag achter de rug: een fijn wandelingetje met Kleine Man, het huis kreeg een poetsbeurt langs de binnenkant en Lief ging aan de slag in de tuin. Vandaag was namelijk een stralende dag, waarvan er hopelijk weer wat meer zullen volgen. De tuinstoelen en -tafel werden ingesopt en afgespoeld en ook het terras werd weer toonbaar gemaakt. Wij zijn klaar voor de zon!

Deze wilde ik jullie trouwens niet onthouden. Cowboy Kleine Man:

20160416_172425

Supercute, niet?

 

Advertenties

6 thoughts on “Werken tot we erbij neervallen”

  1. Ahw, zo lief, wat een schatje toch, bijna 1! En wat je blog betreft, maak je niet zo druk, dan wachten we maar even als je wat later komt met een blog. Je werk en het echte leven blijft belangrijker en die is als lerares en moeder druk genoeg 😉

    Dat thema, het doet mij denken aan het vijfjarig bestaan van de oude school van mijn dochter, lagere ooit, toen hadden ze ook een cowboy en indianen thema, ja ik heb er nog foto’s van, hahahaha geweldig!

    En dan komt er ook meteen een liedje in mijn hoofd, ik weet niet of je het kent…. bij deze

    X

    Liked by 1 persoon

    1. Hehehe, ik heb me ook niet gehaast, hoor! Hoewel het toch kriebelde om aan het schrijven te gaan. Heel het weekend leuke ideeën en mooie verwoordingen in mijn hoofd en als ik dan eindelijk tijd heb, is alles weer weg natuurlijk! Maar dat hoort erbij. En je hebt 100% geljk: het echte leven gaat voor.
      Kan op de gsm de YouTube-link niet openen, zal morgen via de site eens kijken! X

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s