Een zwarte dag

Het is lang een ver-van-mijn-bed-show geweest, de oorlog. In Afghanistan, Irak, Syrië, Turkije, … en zelfs de aanslagen in Parijs. Maar vandaag kwam het pijnlijk dichtbij!

Het begon vanmorgen in de leraarskamer met een terloopse opmerking: “Er is iets ontploft in Zaventem.” Tijdens de speeltijd was het al: “Een bomaanslag op de luchthaven. En ook een in de metro.” Net voor de middag kwam men ons melden dat het terreuralarm niveau 4 was en de school in lockdown moest, kinderen mochten niet thuis gaan eten. Gelukkig mochten we om half vier wel vertrekken, maar de kinderen enkel wanneer ze opgehaald werden door een volwassene. Het kwam niet echt binnen bij mij, de ernst van de situatie.

Dat kwam later deze avond, bij de eerste nieuwsbeelden die ik zag – maar vooral hoorde… De beelden van de vertrekhal in Zaventem kon ik nog wel aan, tot ik een kind hoorde gillen. En toen er werd overgeschakeld naar de metrobeelden hoorde je weer op de achtergrond een kind roepen om zijn moeder – en ik brak… Ik kan me niet inbeelden hoe het moet geweest zijn. Of hoe de overlevenden en nabestaanden deze avond (en de komende dagen) zullen doorbrengen… Mijn hart en mijn gedachten zijn vandaag bij hen.

10639370_1583530985299624_2759260262546609712_n

Advertenties

2 thoughts on “Een zwarte dag”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s