Te koop? Verkocht!

Woensdag was het na lang wachten eindelijk zo ver: de verkoop van ons appartementje. Maar laten we eerst even terug gaan in de tijd naar 2011…

Ik was nog geen jaar samen met Lief toen we besloten om te gaan samenwonen. Klinkt misschien erg snel voor sommigen, maar tot dan toe woonden we in bij zijn ouders en we waren echt wel klaar om op eigen benen te staan. Lief wilde niet huren, dus gingen we op zoek naar een (goedkope) koopwoning. In de eerste maanden van dat jaar vonden we net wat we zochten: een appartementje, groot genoeg voor ons drietjes – ik, Lief en de hond. Er was nog wel wat werk aan, maar we zagen het volledig zitten om de handen uit de mouwen te steken! In mei verliep de akte en heel de zomervakantie stond in het teken van het appartement “bewoonbaar” te maken.

Uiteindelijk heeft het bijna 3 jaar geduurd voor alles min of meer naar onze zin was: alle elektriciteit vernieuwd, nieuwe vloeren, nieuwe plafonds, opnieuw behangen en geschilderd, een nieuwe keuken. En toen het af was… waren we weer klaar voor iets nieuws! Het begon zo stilaan te kriebelen en we waren serieus aan gezinsuitbreiding aan het denken. Een appartement op de tweede verdieping (met draaitrap, zonder lift) leek ons niet al te handig. Opnieuw op zoek dus naar iets groter.

in mei 2014 vonden we ons ideale huisje. Vrijstaand, grote tuin, twee slaapkamers en bureau, veranda, garage aan het huis, kortom net wat we zochten en meer! Ons bod werd aanvaard en het appartement werd te koop gezet. We waren klaar voor een nieuw hoofdstuk. In augustus (op mijn verjaardag!) werd de koop officieel en waren we de trotse eigenaars van ons huisje. We vlogen er opnieuw in en zorgden er in een mum van tijd voor dat we er in konden trekken. Ondertussen was er nog steeds geen koper voor ons appartement, maar dankzij de bank was het perfect haalbaar om (voorlopig) beide leningen af te betalen.

De tijd kroop stilaan voort en een jaar later hing er nog steeds een “te koop” bord aan onze gevel. Niemand leek interesse te hebben in een gerenoveerd appartement. De crisis was natuurlijk nog volop aan de gang en leningen waren een pak moeilijker om aan te komen, maar zóveel vroegen we toch niet? Op de verjaardag van Lief (juni 2015) kregen we een heuglijk telefoontje: er was een bod uitgebracht op het appartement! Groot feest natuurlijk en we zagen de zomer al helemaal zitten. Eindelijk van die dubbele lening af, geen syndicale kosten meer, geen gas, elektriciteit en water betalen voor een woning waar we geen gebruik van maakten. Maar de vreugde was van korte duur: het koppel dat zou kopen, kon geen lening krijgen… Terug naar af!

Eind vorig jaar was het dan wél zo ver. Iemand had interesse, deed een goed bod en was er alvast zeker van dat de lening in orde kwam. Hij was zelfs bereid dezelfde notaris te nemen aangezien dat het proces aanzienlijk zou versnellen.

Komen we terug bij woensdag. Een uurtje bij de notaris en vanaf nu zijn we weer één-huis-eigenaars. Dus eindelijk echt van die dubbele lening af, geen syndicale kosten meer, geen gas, elektriciteit en water betalen voor een woning waar we toch geen gebruik van maakten. en we houden er nog een klein beetje aan over ook!

Advertenties

5 thoughts on “Te koop? Verkocht!”

  1. Ook wij hebben het indertijd op die manier gedaan. Een eenvoudig huisje gekocht, als alternatief voor de maandelijkse huur die telkens ‘verloren’ is. Een beetje opgeknapt, en tien jaar later verkocht om een huisje te bouwen (waar we nu nog steeds wonen).
    Proficiat met je weblog. Hij oogt mooi, de stukjes zijn aangenaam om te lezen!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s